Vandaag worstelt het energienetwerk in de Benelux met een aantal uitdagingen. Een daarvan is het tekort aan netcapaciteit om de fluctuerende groene stroom te verwerken.
Op zonnige dagen leveren miljoenen zonnepanelen stroom terug aan het hoogspanningsnet. Maar daar is de bestaande infrastructuur niet op voorzien. Die werd ooit gebouwd voor een beperkt aantal grote centrales die stroom stuurden, niet voor miljoenen kleine 'centrales' die stroom teruggeven.
Ook op vlak van windenergie is er een mismatch. Zo streeft Nederland naar 50-70 GW aan windenergie op zee, terwijl de piekvraag op een goede dag slechts 20-22 GW bedraagt. Dit enorme overschot moet ergens heen. Maar er zijn vandaag te weinig kabels om deze enorme hoeveelheid stroom te transporteren.
Om hieraan het hoofd te bieden, schenkt de Benelux nu meer aandacht aan netcapaciteit, energieopslag en flexibiliteit dan aan de opwekking van energie.
Een eerste oplossing bestaat erin de enorme energieoverschotten op te slaan om op een later tijdstip in te zetten. Op bedrijventerreinen verschijnen daarom meer en meer batterijenparken. Ze slaan de zonnestroom van de middag op om die tijdens de avondpiek te gebruiken.
Overschotten van windparken op zee kunnen worden omgezet naar groene waterstof. Verder kunnen we aan de slag met groene ammoniak en met e-boilers die stroom omvormen naar industriële warmte. Er worden ook systemen met gesmolten zout of beton gebruikt om overtollige windenergie direct om te zetten in thermische energie voor industriële processen, wat efficiënter is dan een omweg via elektriciteit te maken.

Naast energieopslag speelt ook flexibiliteit - het slim aansturen van installaties - een rol van betekenis. Veel industriële bedrijven hebben een hoge gecontracteerde piekcapaciteit, maar een lager gemiddeld verbruik. Als zij hun productieprocessen aanpassen (bijv. door af te schalen bij hoge prijzen), komt er capaciteit "achter de meter" vrij. Zo verlaagt Umicore, een wereldspeler in materiaaltechnologie, zijn productie op momenten dat de elektriciteitsprijs piekt en verhoogt deze bij lage prijzen.
Netbeheerders betalen grote bedrijven nu letterlijk om op piektijden hun machines even uit te zetten. Een soort 'spitsmijden', maar dan voor stroom. En nog in Nederland kunnen bedrijven onderling stroom delen via een Groeps-Transportovereenkomst (GTO). Wie stroom over heeft van zijn zonnepanelen, mag die direct aan een buur geven zonder dat het hoofdnet wordt belast. Ook in België maakt Elia, de transmissienetbeheerder, vergelijkbare afspraken waar bedrijven akkoord zijn om af te schakelen wanneer gevraagd
| Technologie | Reactiesnelheid | Capaciteit | Primaire rol |
| Batterijen (Li-ion/LFP) | Milliseconden | Kort (uren) | Balanceren van netfrequentie en thuisgebruik. |
| Groene waterstof | Minuten | Medium (dagen, weken, maanden | Brandstof en grondstof voor zware industrie en zwaar transport. |
| Groene ammoniak | Langzaam | Groot (seizoenen) | Transport over een lange afstand en strategische reserves. |